• ODSEK KLAVIRA

    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK GITARE

    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK DUVAČA I VOKALNI ODSEK


    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK GUDAČA


    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK HARMONIKE


    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK STRUČNIH TEORETSKIH PREDMETA


    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

  • ODSEK OPŠTEOBRAZOVNIH PREDMETA


    - nastavnički kadar u školskoj 2019/20.
     

Pocetna stranaAktuelno / vestiIstorijat skoleKolektiv skoleKontakti skole
  • XI Valjevsko gitarsko takmičenje „VArt2019”, 7. i 8. decembra 2019.

  • Tarisio - priča o violini, utorak 19. 11. 2019. - Predavanje u 16.00, Koncert u 18.00

Istorijat škole

Prva zgrada školeBogaćenju kulturnog života grada Valjeva sa velikom kulturnom tradicijom doprinelo je i osnivanje Muzičke škole 1952. godine. Škola najpre radi u privatnoj zgradi Pantićeve ulice, a 60-tih godina dobija prostor pri zgradi Doma kulture. Posle kraćeg prekida, škola ponovo počinje rad 1970. godine sa oko 100 učenika na tri odseka: klavir, harmonika, violina. 1988. godine, valjevska muzička škola dobija svoj prostor, zgradu namenski građenu za potrebe učenika muzičke škole. Od tada Valjevo ima jednu od najlepših muzičkih škola u Srbiji sa učionicama opremljenim za individualni rad, grupnu nastavu kao i dve sale: kamernu i veliku koncertnu (sa 200 sedišta).

U osnovnoj školi u matičnoj ustanovi ima 535 učenika na 12 instrumenata: klavir, violina, viola, violončelo, gitara, harmonika, flauta, klarinet, saksofon, truba, solo pevanje i srpsko tradicionalno pevanje. Godine 1990. škola je verifikovana kao Srednja muzička škola. Od školske 2006/07. godine kompletna nastava srednje škole odvija se u prostorijama Muzičke škole.

Muzička škola „Živorad Grbić” je za više od 65 godina postojanja izgradila imidž respektabilne institucije čiji učenici osvajaju najviša priznanja na takmičenjima u zemlji i inostranstvu. Samo u školskoj 2018/19. godini osvojeno je 349 nagrada. Godinama, broj valjevskih studenata raste na muzičkim akademijama a možemo se pohvaliti i značajnim brojem naših đaka koji su školovanje nastavili u inostranstvu.

Ipak, ono po čemu je valjevska muzička škola specifična, jeste koncertantna aktivnost njenih profesora i brojni ansambli koji ujedinjuju profesore i učenike na sceni. U poslednjoj deceniji, muzički identitet grada upravo neguju profesori naše škole: gudački kvartet „MISS”, trio „MiSS”, trio „AMOROSO”, violinistkinja Angelina Novaković, pijanistkinje Olivera Meandžija i Slavica Rajevac, gitarista Luka Jezdić, članice beogradskog kvarteta „Intermeco” i dr. Značajna je aktivnost naših profesorki u kreiranju horskog muzičkog izraza kroz horove „Hadži Ruvim”, kamerni hor „Emanuil”, hor „Adelina”, valjevski POP HOR. U ovoj školi razvijamo i muzikalno raspoloženje naših najmlađih sugrađana kroz rad Muzičkog zabavišta i Pripremnog razreda. Ansambli ove škole, „Flautisimo” i kamerni gudački orkestar „FENIKS” svojevrsni su ambasadori našeg zvuka u zemlji i inostranstvu. Imidž izvorišta kvalitetnog muzičkog života u gradu godinama negujemo i kroz festivale: Valjevsko gitarsko takmičenje „VArt”, Međunarodni susreti flautista „Tahir Kulenović”, Valjevski festival horova „HorFest” i Međunarodno takmičenje gudača „Zlatne stepenice”.

Sve su ovo pokazatelji visokog profesionalnog nivoa naših nastavnika i učenika i jasno određenje Muzičke škole „Živorad Grbić” kao jezgra valjevskog profesionalnog muzičkog angažovanja. Ipak, ideja vodilja svih nas u ovoj školi jeste želja da muzikom negujemo čoveka u sebi, našim đacima i svim ljudima koji ovu školu nose u srcu i na taj način duh profesora Živorad Grbića održavamo aktuelnim i uvek inspirativnim.

Dragi prijatelji, dobro nam uvek došli!

direktor škole
Suzana Radovanović Perić, mr

 

 

ŽIVORAD GRBIĆ (1892 - 1954)

Živorad GrbićŽivorad Grbić je rođen 19. septembra 1892. godine od oca Stojana i majke Milice (rođene Kovačević). Stojan Grbić bio je kamenorezac, a Milica je bila domaćica. Grbići su poreklom Ličani, a u Valjevo su se doselili u drugoj polovini devetnaestog veka. Istoričar Dejan Popović piše da je Grbić bio izuzetan, „sa odličnom memorijom, vesele prirode i negde u životnom dobu od desetak godina prvi put se upoznao sa violinom. Ko mu je bio prvi učitelj instrumenta, ostalo je nepoznato”.

Godine 1903. kao odličan đak upisao se na Bogosloviju Svetog Save u Beogradu. Nastavnici crkvenog i horskog pevanja bili su mu Stevan Stojanović Mokranjac i mladi violinista Jovan Zorko. Prema pravilniku škole, svakom drugom učeniku data je violina na korišćenje, ali je Grbić nije dobio. Grbićeva kćerka Zorana Grbić Horvat, u intervjuu sa Popovićem, navela je da je njen otac posle časova, a ponekad i noću odlazio na tavan iznad internata i vežbao instrument. Može se zaključiti da je Grbićeva istrajnost u vežbanju, bez obzira na okolnosti, pokazatelj njegove ogromne ljubavi prema muzici, koja se kasnije reflektovala na uspešan pedagoški rad.

Nakon završetka Bogoslovije, u periodu 1912–1914 radio je kao praktikant arhivar u Valjevskom Okružnom načelstvu, a 1914. godine se zaposlio u Gimnaziji u Valjevu, gde je bio honorarni nastavnik muzike i pevanja. Nakon Prvog svetskog rata Grbić je dobio stipendiju od Kraljevine Srba, Hrvata i Slovenaca, napustio rodni grad i otišao u Prag. U to vreme, Prag je bio jedan od centara evropske muzičke scene, a Grbić je upisao studije violine na Praškom konzervatorijumu. Violinu je studirao kod profesora Jindriha Felda, poznatog kao strogog pedagoga. Studije je završio sa visokim ocenama, a jednu godinu (1923-24) proveo je studirajući uporedo i na odseku kompozicije.

Nakon završetka školovanja, u Valjevu započinje svoj pedagoški rad kao profesor muzike. U Valjevskoj gimnaziji učio je brojne generacije u periodu od 1926. do 1935. godine, a kratko vreme je bio nastavnik na Bogosloviji u Sremskim Karlovcima. Maja meseca 1929. godine održan je koncert na Kolarčevom univerzitetu, a đački mešoviti hor sačinjen od najboljih valjevskih gimnazijalaca izveo je Milojevićevu Zvezdu i Mokranjčevu Osmu rukovet. Miloje Milojević je tom prilikom u dnevnom listu Politika napisao članak pun pohvala za rad Živorada Grbića – što je svakako uticalo da se valjevski violinista nekoliko godina kasnije doseli u Beograd. U Beograd se preselio 1935. godine i počeo da radi kao nastavnik muzike u Učiteljskoj školi, a dve godine kasnije prelazi u Srednju muzičku školu pri Muzičkoj akademiji. Jedno vreme bio je upravnik doma za ratnu siročad Saša i Tamara, gde se bavio violinskom pedagogijom i muzički je obrazovao učenike. Mnogi učenici iz te ustanove su postali značajni muzičari, a jedan od njih je violinista Tripo Simonuti. Godine 1945. postao je vanredni profesor za violinu na Muzičkoj akademiji, na kojoj radi do smrti 1954. godine. U tom periodu izabran je i za stalnog člana Muzikološkog instituta.

Osim pedagoškog rada, Živorad Grbić se bavio i problematikom instruktivne literature za violinu i objavio određena izdanja iz te oblasti: Skale za violinu (u saradnji sa profesorom Lazarom Marjanovićem), Tehnika gudala i Škola za violinu O. Ševčika, Etide Volfarta i Kejsera, kao i zbirku violinskih kompozicija jugoslovenskih autora Zlatne stepenice u tri toma. Posvećenost pedagoškom radu i ljubav prema muzici i violine uviđa se na osnovu ovog segmenta Grbićeve delatnosti. Napisao je nekoliko komada za violinu i klavir, stoga se dokazao i kao kompozitor. Objavljena dela su Introdukcija i Rondo, Kolo i Nevestina pesma. Dela Živorada Grbića i danas se povremeno izvode.

Umro je 8. febuara 1954. godine u Beogradu. Smrt ga je zatekla na dužnosti prodekana Muzičke akademije. Dušan Plavša ističe da je Grbić bio „jedan od onih skromnih muzičkih pedagoga koji nit svoje kulturne delatnosti skoro anonimno, nenametljivo, otkivaju u pređu kulturnog života jedne nacije i jedne sredine” i spominje Valjevo, definišući ga kao „varošicu u kojoj je oduvek postojalo izuzetno poštovanje prema muzici i razumevanje za težnje i napore muzičara”. Plavša piše: „Veoma je važno naglasiti da je Živorad Grbić uvek, za razliku od mnogih muzičkih pedagoga, najveću podršku posvećivao muzičkom vaspitanju najmlađeg muzičkog naraštaja. Ostajući dosledan osveštanom pravilu muzičke pedagogije da pravilan i postepen razvoj jednog umetnika neposredno zavisi od temelja koje je on stekao u najranijoj mladosti, Živorad Grbić je mnogo truda uložio da osvetli neka najbitnija pitanja u vezi sa muzičkim vaspitanjem dece i omladine”.
 
msr Tijana Čitaković, muzikolog